بعضی سگها تا هوا تاریک شود دنبال توپ میدوند. مشکل خود توپ نیست — شیوهٔ معمول بازی است: دویدن با تمام سرعت، ترمز شدید، چرخیدن، دویدن به عقب، بیست یا سی بار پشت سر هم. دامپزشکان دانشگاه کرنل یادآوری میکنند که بسیاری از سگها آنقدر توان و اشتیاق دارند که تا از پا نیفتند بدوند، پس حد و مرز را باید شما تعیین کنید.
آسیبها از کجا میآیند
- شروعهای انفجاری و توقفهای همراه با لیز خوردن. سگی که بهمحض رها شدن توپ از دست شما از جا کنده میشود و بعد ترمز میکند و میچرخد تا آن را بگیرد، فشاری پیچشی به زانوها و شانههایش وارد میکند.
- گرفتن توپ در هوا. پرش، چرخش و فرود ناجور تماشایی است، اما به ستون فقرات، مچها و رباطهای زانو فشار زیادی میآورد.
- تکرار. در سگها پارگی رباط صلیبی بهندرت نتیجهٔ یک حادثهٔ ناگهانی است: رباط کمکم ضعیف میشود و سرانجام در یک بازی معمولی پاره میشود. اضافهوزن و نژادهای درشت مثل لابرادور، روتوایلر و باکسر خطر را باز هم بیشتر میکنند.
هوشمندانهتر پرتاب کنید
- از او بخواهید منتظر بماند. سگتان را بنشانید تا توپ به زمین برسد و بعد رهایش کنید. دویدن کنترلشده میشود، نه دوی سرعتیای که با توقفی ناگهانی تمام شود.
- توپ را پایین پرتاب کنید یا بغلتانید. توپی که روی چمن قِل میخورد سگ را به دنبال کردن دعوت میکند، نه به پریدن. پرتابهای بلند و قوسدار و گرفتن فریزبی را کنار بگذارید.
- بهجای پرتاب، پنهانش کنید. توپ را در علفهای بلند یا میان تودهٔ برگها بیندازید و بگذارید سگتان با بینیاش پیدایش کند. جستوجو مغز را خسته میکند و با بدن مهربان است.
- به زمین توجه کنید. چمن و خاک نرم به پنجهها چسبندگی میدهند؛ کاشی خیس، آسفالت سفت و یخ باعث لیز خوردن میشوند.
چقدر کافی است
پنج تا ده پرتاب و بعد استراحت: کمی بو کشیدن، چند دقیقه راه رفتن، یک ترفند ساده — و اگر سگتان هنوز مشتاق است، یک دور دیگر. پیش از اولین پرتاب با یک پیادهروی تند گرم کنید؛ در هوای خنک پاییز، عضلات سرد راحتتر آسیب میبینند. وقتی هنوز سگتان بیشتر میخواهد، بازی را تمام کنید. یک نشانهٔ کاربردی خستگی از کرنل: وقتی نوک زبان پهن و قاشقیشکل میشود، عضلات به مرز توانشان نزدیک شدهاند.
توپ امن انتخاب کنید
توپ باید آنقدر بزرگ باشد که به ته گلو نلغزد — یک توپ تنیس کوچک ممکن است راه نفس سگ بزرگ را ببندد. نمد کرکی توپهای تنیس شن و ذرات ریز را در خود نگه میدارد و آرامآرام دندانها را میساید، پس برای سگی که توپ را میجود، توپ لاستیکی صاف انتخاب بهتری است. اسباببازیهای جویدنی و توپهای بازی را از هم جدا نگه دارید و از چوبدستی صرفنظر کنید: ترک برمیدارند و تراشه میدهند و اگر سگ وسط دویدن سکندری بخورد، میتوانند دهانش را زخمی کنند.
اگر سگتان بعد از بازی میلنگد، طوری مینشیند که یک پای عقبش به پهلو کشیده شده، یا وزنش را روی یک پا نمیاندازد، توپبازی را متوقف کنید و به دامپزشک مراجعه کنید. ثبت پیادهرویها در PawKit هم اینجا به کار میآید: میبینید سگتان واقعاً چند روز پرتحرک در هفته دارد و وقتی دامپزشک بپرسد، جوابش را آماده دارید.



