Pod koniec lata uszy mają za sobą sporo: kąpiele w jeziorze, ogrodowy zraszacz, ciepłe wilgotne powietrze, nasiona w wysokiej trawie. Wszystko to trafia dokładnie tam, gdzie zaglądamy na samym końcu.
Przewód słuchowy psa ma kształt litery L: najpierw biegnie w dół, a potem skręca do środka, w stronę bębenka. To zagięcie świetnie chroni delikatne struktury i fatalnie wypuszcza wilgoć. Ciepło, ciemno i wilgotno — dokładnie na to czekają drożdżaki i bakterie.
Dziesięć sekund raz w tygodniu
Unieś małżowinę i zajrzyj. Zdrowe ucho jest bladoróżowe, ma niewiele woskowiny i prawie niczym nie pachnie. A potem po prostu pochyl się i powąchaj. Zapach to najwcześniejszy sygnał, jaki istnieje: kwaskowata, drożdżowa nuta pojawia się zwykle na kilka dni przed tym, zanim ucho zrobi się czerwone.
Sygnały, przy których warto zadzwonić do weterynarza
- Potrząsanie głową, przechylona głowa albo drapanie, które nie ustaje
- Zaczerwienienie, obrzęk lub ból przy dotknięciu nasady ucha
- Brązowa, żółta lub krwista wydzielina, ostry nieprzyjemny zapach
- Ciemny, kruszący się osad przypominający fusy od kawy — u kotów to najczęściej świerzbowiec uszny
- Nagła utrata równowagi, stale przechylona głowa albo brak reakcji na dźwięki
Nie sięgaj po krople, które zostały z zeszłego roku. Jeśli bębenek jest uszkodzony, niektóre leki mogą naprawdę zaszkodzić, a lekarz musi najpierw zajrzeć do przewodu. Jeden wymaz pod mikroskopem pokaże, czy to drożdżaki, bakterie czy roztocza — trzy różne problemy i trzy różne sposoby leczenia.
Czyścić, ale tylko wtedy, gdy trzeba
Zdrowe ucho czyści się samo. Sięgaj po płyn, gdy widzisz nalot, a nie według kalendarza: cotygodniowe mycie czystego ucha podrażnia przewód i może stworzyć dokładnie ten problem, przed którym miało chronić.
Jeśli czyścisz, użyj płynu polecanego przez weterynarza. Wypełnij przewód, a potem masuj nasadę ucha przez dwadzieścia-trzydzieści sekund, aż usłyszysz ciche chlupnięcie. Pozwól psu albo kotu potrząsnąć głową — to właśnie wynosi brud na wierzch. Przetrzyj widoczną część gazikiem lub płatkiem kosmetycznym i na tym poprzestań.
- Nigdy patyczków higienicznych: wpychają brud głębiej i mogą uszkodzić bębenek.
- Żadnego alkoholu, wody utlenionej ani octu — na zapalonej skórze szczypią.
- Nie czyść zaczerwienionego ani bolącego ucha, zanim obejrzy je lekarz.
Po wodzie dwie minuty na osuszenie
Osuszaj uszy po każdej kąpieli i każdym pływaniu. Wystarczy wacik przy wejściu do przewodu — nigdy nic nie wpychaj do środka. Najbardziej potrzebują tego psy z opadającymi uszami: małżowina działa jak wieczko i utrzymuje wilgoć w przewodzie godzinami. Gęsta sierść przy wejściu też utrudnia wentylację, więc poproś groomera, żeby ją przerzedzał.
Gdy wraca raz za razem
Nawracające zapalenia ucha rzadko są wyłącznie kwestią higieny. Alergie mają udział nawet w 43% przypadków, a wśród psów z alergią pokarmową problemy z uszami dotyczą 65-80%. Jeśli ucho się wygoi, a po kilku tygodniach wszystko wraca, ucho jest tylko objawem — przyczyna zwykle leży w skórze, diecie albo otoczeniu i naprawdę warto ją zbadać.
Dziesięć sekund w tygodniu i ręcznik po pływaniu. To niemal cała pielęgnacja uszu — i pozwala złapać kłopot, póki jest jeszcze zapachem, a nie nieprzespaną nocą.



