تا پایان تابستان، گوشها چند ماه سختی را پشت سر گذاشتهاند. شنا در دریاچه، آبپاش باغچه، هوای گرم و شرجی، خوشههای دانه در علفهای بلند — همه به جایی میرسند که بیشتر ما آخر از همه بررسیاش میکنیم.
مجرای گوش سگ L شکل است: اول رو به پایین میرود و بعد به سمت داخل و پردهٔ گوش میچرخد. این خمیدگی در محافظت از بخشهای ظریف عالی است و در بیرون دادن رطوبت افتضاح. گرم، تاریک و مرطوب دقیقاً همان چیزی است که قارچها و باکتریها منتظرش هستند.
ده ثانیه، هفتهای یکبار
لالهٔ گوش را بالا بزنید و نگاه کنید. گوش سالم صورتی کمرنگ است، فقط کمی جرم دارد و تقریباً هیچ بویی نمیدهد. بعد فقط خم شوید و نفس بکشید. بو زودترین نشانهٔ هشدار است — آن بوی ترش و مخمری معمولاً چند روز پیش از قرمز شدن گوش پیدا میشود.
نشانههایی که یعنی باید با دامپزشک تماس بگیرید
- تکان دادن سر، کج نگه داشتن سر یا خاراندنی که تمام نمیشود
- قرمزی، تورم یا جمع شدن حیوان وقتی پایهٔ گوش را لمس میکنید
- ترشح قهوهای، زرد یا خونی، یا بوی تند و ناخوشایند
- ذرات تیره و خردهخرده که شبیه تفالهٔ قهوه است — در گربهها اغلب یعنی کنهٔ گوش
- از دست دادن ناگهانی تعادل، سری که کج میماند یا حیوانی که دیگر به صداها واکنش نشان نمیدهد
در برابر وسوسهٔ استفاده از قطرههای باقیماندهٔ پارسال مقاومت کنید. اگر پردهٔ گوش آسیب دیده باشد، بعضی داروها میتوانند آسیب واقعی بزنند و دامپزشک باید پیش از ریختن هر چیزی داخل مجرا را ببیند. یک نمونه با گوشپاککن زیر میکروسکوپ نشان میدهد قارچ است، باکتری یا کنهٔ گوش — سه مشکل با سه درمان متفاوت.
تمیز کردن، اما فقط وقتی لازم است
گوشهای سالم خودشان را تمیز میکنند. وقتی رسوب میبینید سراغ محلول تمیزکننده بروید، نه طبق برنامهای ثابت — شستن هفتگی گوشی که تمیز است مجرا را تحریک میکند و ممکن است همان مشکلی را ایجاد کند که میخواستید از آن پیشگیری کنید.
اگر تمیز میکنید: از محلولی که دامپزشک توصیه کرده استفاده کنید، مجرا را پر کنید و بعد بیست تا سی ثانیه پایهٔ گوش را ماساژ دهید تا صدای ملچملوچ آرامی بشنوید. بگذارید سگ یا گربهتان سرش را تکان دهد — همین است که آلودگیها را بالا میآورد. قسمت پیدای گوش را با گاز یا پد پنبهای پاک کنید و همانجا دست نگه دارید.
- هرگز از گوشپاککن استفاده نکنید. آلودگی را عمیقتر هل میدهد و میتواند به پردهٔ گوش آسیب بزند.
- نه الکل، نه آب اکسیژنه، نه سرکه — روی پوست ملتهب میسوزانند.
- گوشی را که قرمز یا دردناک است تا دامپزشک ندیده تمیز نکنید.
بعد از آب، دو دقیقه خشک کردن
بعد از هر شنا و هر حمام گوشها را خشک کنید. کمی پنبه در دهانهٔ مجرا کافی است — هرگز چیزی را داخل آن فرو نکنید. سگهای گوشآویزان بیشتر از همه به این نیاز دارند: لالهٔ گوش مثل درپوش عمل میکند و مجرا را ساعتها مرطوب نگه میدارد. موی پرپشت در دهانهٔ مجرا هم جلوی جریان هوا را میگیرد، پس از آرایشگر حیوانات بخواهید آن را کمپشت نگه دارد.
وقتی مدام برمیگردد
عفونتهای تکراری بهندرت فقط به بهداشت مربوطاند. آلرژیها در حداکثر ۴۳٪ موارد عفونت گوش نقش دارند و از سگهایی که آلرژی غذایی دارند، ۶۵ تا ۸۰٪ در نهایت به مشکلات گوش دچار میشوند. اگر گوش خوب میشود و چند هفته بعد دوباره عود میکند، گوش فقط علامت است — علت معمولاً در پوست، رژیم غذایی یا محیط است و ارزش دارد درست بررسی شود.
ده ثانیه در هفته و یک حوله بعد از شنا. بیشتر مراقبت از گوش همین است و مشکل را وقتی هنوز فقط یک بوست پیدا میکند، نه یک شب بیخوابی.



