Kedin kucağında, mırlıyor, gözleri yarı kapalı. Onu her zamanki gibi okşuyorsun ve birden elinin etrafında dişler beliriyor. Sanki bir düğmeye basılmış gibi. Oysa kedinin tarafından bakınca uyarı çoktan verilmişti.
Önce gelen işaretler
- Kuyruk: önce sadece ucu seğirir, sonra yavaşça bir o yana bir bu yana sallanır, sonra koltuğa vurmaya başlar
- Sanki üzerine bir sinek konmuş gibi sırt derisi boyunca ilerleyen bir dalgalanma
- Geriye dönen ya da yatışan kulaklar
- Başın eline doğru dönmesi ya da kedinin göz bebekleri büyümüş hâlde kaskatı kesilmesi
- Bileğine konan bir pati ya da boğazın derinlerinden gelen küçük bir homurtu
Bunlar genellikle ısırıktan birkaç saniye önce gelir. Onları fark etmeyi öğrendiğinde, “ne yapacağı belli olmayan” kedilerin çoğunun aslında son derece belli olduğu ortaya çıkar.
Güzel bir şey neden fazla gelir
Aynı tüy bölgesini tekrar tekrar okşamak kedinin sinir sisteminde birikir: hoş olan nötre, nötr olan da fazlaya döner. Her kedinin bir eşiği vardır ve bu eşik ruh hâline, uykuya, kızgınlık dönemine ve sağlığa göre değişir. Zorla tutulmak eşiğe daha çabuk ulaşmasına yol açar: uzaklaşamayan bir kedinin “dur” demek için tek bir yolu kalır.
Sabrı çabuk tükenen bir kediyi nasıl sevmeli
- Kedilerin sevdiği yerlerde kal: yanaklar, çene ve kulak dipleri; hepsi koku bezleri açısından zengindir
- Sırta, karna ve kuyruk dibine dokunurken temkinli ol; çoğu kedinin tercih listesinde bunlar en sondadır
- Kısa tut. Kuyruğun ilk seğirmesinde değil, işler hâlâ iyi giderken bırak
- Birkaç okşamada bir dur ve elini çek. Başını yeniden eline sürtüyorsa devam et. Sürtmüyorsa, cevap buydu.
Isırdı diye kediyi azarlama ya da ona vurma: korku, bir sonraki uyarıyı uzatmaz, kısaltır. Okşanmaktan hep hoşlanan bir kedi birden itiraz etmeye başladıysa, bunu önce bir sağlık sorusu olarak ele al: ağrıyan eklemler, kulaklar ya da deri, tanıdık bir dokunuşu rahatsız edici hâle getirir. “Bu kadar yeter” denmesi bir reddediliş değildir. Bu, kedinin onu dinleyeceğine güvenmesidir.



