สุนัขที่ได้รับสารพิษส่วนใหญ่ไม่ได้กินของแปลกอะไรเลย แค่บิสกิตที่หล่นพื้น หมากฝรั่งทั้งแพ็กในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ต หรือเศษอาหารในถังขยะที่ไม่ได้ปิดฝาก็พอแล้ว จำรายการสั้น ๆ นี้ไว้สักครั้ง แล้วจะรู้ทันทีว่าต้องทำอย่างไรเมื่อมีอะไรตกลงพื้น
เก็บให้พ้นจากสุนัข
- ช็อกโกแลตและโกโก้: ยิ่งเข้มและขมยิ่งอันตราย ที่แย่ที่สุดคือช็อกโกแลตสำหรับทำขนมและผงโกโก้ อาจทำให้อาเจียน กระสับกระส่าย หัวใจเต้นเร็ว และตัวสั่น
- ไซลิทอล สารให้ความหวานแทนน้ำตาล ซึ่งบนฉลากบางครั้งระบุเป็น INS 967: พบในหมากฝรั่งสูตรไม่มีน้ำตาล ลูกอม ขนมอบและเนยถั่วบางชนิด และยาสีฟัน แม้เพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้น้ำตาลในเลือดของสุนัขลดฮวบภายในครึ่งชั่วโมง และทำร้ายตับในภายหลัง
- องุ่นและลูกเกด: ยังไม่มีปริมาณใดที่รู้ว่าปลอดภัย สุนัขบางตัวกินเพียงไม่กี่ลูกก็ไตเสียหายได้ ระวังลูกเกดในขนมปัง เค้ก มูสลี่ และขนมถั่วรวม
- หัวหอม กระเทียม ต้นกระเทียม และต้นหอม ไม่ว่าจะดิบ สุก หรือเป็นผง: ทำลายเม็ดเลือดแดง มักแฝงอยู่ในน้ำเกรวี่ น้ำซุป ซุป ไส้กรอก และเศษอาหารที่ปรุงรสแล้ว และอาการอาจปรากฏหลังจากนั้นหลายวัน
- กระดูกที่ปรุงสุกแล้ว: กระดูกไก่ หมู และก้างปลาจะแตกเป็นเสี้ยนแหลม อาจบาดปาก หรือติดคอหรือลำไส้ ของขบเคี้ยวที่ทำมาสำหรับสุนัขโดยเฉพาะปลอดภัยกว่า
- รายการอื่น ๆ: แอลกอฮอล์ กาแฟและเครื่องดื่มชูกำลัง ถั่วแมคคาเดเมีย แป้งดิบที่ใส่ยีสต์ และขนมที่เค็มจัด
ถ้าสุนัขกินอะไรเข้าไป
- เอาของที่เหลือออกให้พ้น และเก็บห่อหรือบรรจุภัณฑ์ไว้: ส่วนผสมและปริมาณช่วยให้สัตวแพทย์ประเมินได้
- โทรหาสัตวแพทย์หรือสายด่วนพิษวิทยาสำหรับสัตว์ทันที แม้สุนัขจะดูปกติดี เพราะพิษหลายอย่างแสดงอาการหลังผ่านไปหลายชั่วโมงหรือหลายวัน
- อย่าทำให้สุนัขอาเจียน และอย่าป้อนนม น้ำมัน หรือลองวิธีรักษาแบบบ้าน ๆ เว้นแต่สัตวแพทย์จะแนะนำ
- จดเวลาและปริมาณคร่าว ๆ ที่กินเข้าไป: คำแนะนำขึ้นอยู่กับข้อมูลนี้และน้ำหนักของสุนัข
ไปหาสัตวแพทย์ทันทีถ้า
- สุนัขกินไซลิทอล องุ่นหรือลูกเกด หรือดาร์กช็อกโกแลต ไม่ว่าจะปริมาณเท่าใด
- มีอาการอาเจียน ท้องเสีย อ่อนแรง เดินเซ ตัวสั่น หรือชัก
- หายใจเร็ว เหงือกซีดมากหรือออกเหลือง หรือท้องบวมและแข็ง
- หลังกินกระดูก: สำลัก น้ำลายไหล เอาขาตะกุยปาก ขย้อนแต่ไม่มีอะไรออกมา หรืออุจจาระมีเลือดปน
การป้องกันที่ดีที่สุดคือนิสัย: วางอาหารห่างจากขอบโต๊ะและเคาน์เตอร์ ใช้ถังขยะมีฝาปิด แขวนกระเป๋าและเสื้อแจ็กเก็ตที่มีขนมหวานหรือหมากฝรั่งไว้สูง ๆ และมีกฎในบ้านหนึ่งข้อ: ไม่มีใครแบ่งให้ “แค่คำเดียว” แขกที่มาบ้านก็เช่นกัน
ใน PawKit ให้บันทึกอาการและการพบสัตวแพทย์ไว้ใน “สุขภาพ”: สุนัขกินอะไร ปริมาณเท่าไร และเมื่อไหร่ เมื่อถึงคลินิกก็บอกเวลาที่แน่นอนได้ทันที และบันทึกนี้จะอยู่ในประวัติของสุนัขต่อไป



