اولین پیادهرویهای واقعی پاییزی سطحی را که سگتان رویش میایستد تغییر میدهند. سنگفرش گرم و خشک، سرد و خیس و پر از سنگریزه میشود، چالههای آب چیزهای تیز را پنهان میکنند و گِلی که روی چهار پنجه به خانه میآید، مدتها بعد از پیادهروی لای انگشتها میماند. پنجهها بخشی از بدن سگاند که کمتر از همه نگاهشان میکنیم و بیشتر از همه از آنها کار میکشیم. یک عادت سیثانیهای دمِ در تقریباً همهٔ اینها را حل میکند.
این فصل با بالشتکهای پنجه چه میکند
بالشتکها سفتاند، اما هنوز پوستاند. سرما و رطوبت، آب آنها را میگیرند و چرخهٔ مداوم خیس و خشک شدن در پاییز آنها را ترکخورده میکند، درست مثل دستهای ما که در آبان زبر میشوند. ترکها کوچک و بیدرد شروع میشوند؛ وقتی سنگریزه و باکتری واردشان شود، دردسرساز میشوند. نمک ضدیخی را که اواخر فصل روی پیادهروها پیدا میشود هم اضافه کنید، آن وقت پوستی دارید که همزمان خشک شده و با مواد شیمیایی تحریک شده — و برای همین است که سگی که تمام تابستان با خوشحالی میدوید، ناگهان در راهرو شروع به لیسیدن پنجههایش میکند.
بررسی سیثانیهای دمِ در
- انگشتها را از هم باز کنید. بیشتر آشغالها — سنگریزه، پوستهٔ دانهها، تکههای گِل، خردهشیشه — لای آنها گیر میکنند، جایی که با یک نگاه سریع به کف پنجه هرگز پیدا نمیشوند.
- انگشت شستتان را روی هر بالشتک بکشید. دنبال ترک، تکههای پوست آویزان و نقاط حساس هستید؛ سگی که پنجهاش را عقب میکشد، به شما نشان میدهد کجا را نگاه کنید.
- با پارچهٔ نمدار یا دستمال مرطوب مخصوص حیوانات پاک کنید، نه فقط با حولهٔ خشک. آب است که نمک و چربی و دودهٔ خیابان را پاک میکند و ماندن همینها روی پوست است که تحریک ایجاد میکند.
- بعد کاملاً خشک کنید، لای انگشتها را هم. موی نمدار که در یک آپارتمان گرم بماند، سرآغاز قارچ و پوست زخم و ملتهب است.
بالم کمک میکند — وقتی بالشتکها واقعاً به آن نیاز دارند
وقتی بالشتکها کدر و خشک به نظر میرسند، ارزش دارد یک واکس یا بالم کنار در داشته باشید: بعد از تمیز و خشک کردن پنجهها لایهٔ نازکی از آن را ماساژ دهید تا هم مرطوبکننده باشد و هم سدی سبک در برابر نمک. این یک لوازم آرایشی روزانه نیست. بالشتکهای سالم و نرم به آن نیاز ندارند و لایهٔ ضخیم بیشتر باعث میشود سگ روی کف صاف سُر بخورد.
موی بین بالشتکها مهمتر از آن است که فکر میکنید
موهای بلندی که بین بالشتکها درمیآیند گِل جمع میکنند و بعدتر برف، که فشرده میشود و به گلولههای یخ سفتی تبدیل میشود که با هر قدم به پوست فشار میآورند. کوتاه کردن این موها همسطح با بالشتکها — با قیچی نوکگرد یا ماشین اصلاح کوچک — مشکل را کاملاً برطرف میکند. یک دقیقه وقت میگیرد و برای سگی با پنجههای پشمالو، مفیدترین کاری است که پیش از زمستان میتوانید انجام دهید.
وقتی نمکپاشی شروع میشود
نمک ضدیخ خشنترین چیزی است که پنجههای سگتان در تمام سال با آن روبهرو میشوند: پوست را تحریک میکند و بعد سگها آن را میلیسند. بعد از هر پیادهروی روی پیادهروی نمکپاشیشده، پنجهها را پاک کنید یا آب بکشید و اگر خودتان چیزی میپاشید، دنبال محصولی باشید که برچسب «ایمنتر برای حیوانات خانگی» دارد — کلرید منیزیم یا استات کلسیم منیزیم از نمک سنگ معمولی ملایمترند. اگر سگتان کفش را تحمل کند، کفش همهچیز را یکجا حل میکند؛ مدتها پیش از آنکه هوا آن را لازم کند، در خانه و با تشویقی به آن عادتش دهید.
وقتی موضوع فقط آبوهوا نیست
اگر ترکی عمیق است یا خونریزی دارد، اگر بالشتکی پاره شده، اگر ورم، لنگیدن یا بوی بد وجود دارد، یا اگر لیسیدن عصرها در خانه بیش از چند روز ادامه پیدا میکند، با دامپزشک تماس بگیرید. لیسیدن مداوم پنجه در پاییز اغلب از آلرژی است تا خشکی و این به جوابی غیر از بالم نیاز دارد.
بررسی را بخشی از باز کردن قلاده کنید — همان جا، همان سی ثانیه، هر بار. اگر چیزی پیدا کردید، آن را با عکس در PawKit ثبت کنید: «ترک کوچک، جلو چپ، ۱۹ سپتامبر» نزد دامپزشک خیلی بیشتر میارزد تا اینکه سعی کنید یادتان بیاید کدام پنجه بود.



