Υπάρχει μια στιγμή που οι περισσότεροι ιδιοκτήτες θυμούνται αργότερα: η γάτα που άλλοτε προσγειωνόταν στο περβάζι με ένα καθαρό τόξο, τώρα πατάει πρώτα στην καρέκλα. Τίποτα δραματικό δεν συνέβη. Τίποτα δεν μοιάζει σπασμένο. Απλώς άλλαξε η διαδρομή.
Οι γάτες δεν κουτσαίνουν — κάνουν λιγότερα
Η φθορά των αρθρώσεων είναι εντυπωσιακά συχνή στις γάτες: μέχρι τα δέκα τους χρόνια, η μεγάλη πλειονότητα έχει αλλοιώσεις σε τουλάχιστον μία άρθρωση. Όμως μια γάτα που πονάει σπάνια το δείχνει όπως ένας σκύλος. Αντί να κουτσαίνει, μικραίνει λίγο τον κόσμο της — λιγότερα πηδήματα, πιο χαμηλά σημεία, πιο σύντομο παιχνίδι. Μοιάζει με «μεγαλώνει και ηρεμεί», και γι’ αυτό ακριβώς περνά απαρατήρητο για χρόνια.
Τι να προσέχεις
- Το πήδημα γίνεται σε δύο δόσεις — πρώτα η καρέκλα, μετά το περβάζι — ή η γάτα σου διαλέγει πιο χαμηλό σημείο απ’ ό,τι πριν.
- Μια παύση πριν πηδήξει προς τα κάτω. Η προσγείωση πονάει περισσότερο από την απογείωση.
- Ένα θαμπό, ελαφρώς μπερδεμένο σημείο στην πλάτη, στους γοφούς ή στη βάση της ουράς — το να στρίψει για να περιποιηθεί εκεί έχει γίνει άβολο.
- «Αστοχίες» έξω από το κουτί άμμου ή μια γάτα που στέκεται δίπλα του και διστάζει. Τα ψηλά τοιχώματα είναι πλέον εμπόδιο.
- Περισσότερος ύπνος, λιγότερο παιχνίδι, λιγότερη υπομονή όταν τη σηκώνεις ή τη βουρτσίζεις.
Τι βοηθά στο σπίτι
- Φτιάξε μια σκάλα: ένα σκαμπό ή ένα κουτί δίπλα στο αγαπημένο περβάζι κάνει ένα μεγάλο πήδημα δύο μικρά.
- Πάρε κουτί άμμου με μία χαμηλή πλευρά και βάλ’ το σε σημείο όπου δεν υπάρχουν σκαλιά ανάμεσα στη γάτα σου και στο κουτί.
- Ζεστά κρεβατάκια χωρίς ρεύματα αέρα και ένα μαλακό χαλάκι σε κάθε γλιστερό πάτωμα όπου προσγειώνεται η γάτα σου.
- Κράτα το βάρος σταθερό. Κάθε επιπλέον εκατό γραμμάρια τα κουβαλούν οι ίδιες πονεμένες αρθρώσεις — και το βάρος είναι ο μόνος παράγοντας που εξαρτάται εξ ολοκλήρου από σένα.
Αξίζει μια επίσκεψη στον κτηνίατρο
Ο πόνος στις αρθρώσεις των γατών αντιμετωπίζεται, και οι σημερινές επιλογές είναι πολύ καλύτερες απ’ ό,τι ακόμη και πριν από λίγα χρόνια. Μη δώσεις ποτέ σε γάτα παυσίπονα για ανθρώπους: η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη είναι δηλητηριώδεις για τις γάτες ακόμη και σε μικρή δόση. Ένα σύντομο βίντεο στο κινητό, με τη γάτα σου να ανεβαίνει στο αγαπημένο της σημείο και να κατεβαίνει ξανά, είναι συχνά το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορείς να φέρεις στο ραντεβού.
Σημείωνε ό,τι παρατηρείς, με ημερομηνίες: «σταμάτησε να ανεβαίνει στο πάνω ράφι», «πήδημα στο περβάζι σε δύο δόσεις». Σε έξι μήνες αυτή η σημείωση θα πει στον κτηνίατρο πολύ περισσότερα από τη μνήμη.



