Köpekler · Davranış

Köpeğin arabadan nefret mi ediyor? Motor kapalıyken başla

Salya, sızlanma, kaldırıma çakılmış patiler: araba sorunu genellikle birbirine dolanmış iki sorundur. Midesi bulanan bir iç kulak ve arabanın veteriner demek olduğunu öğrenmiş bir köpek. İkisi de aynı yavaş merdivene yanıt verir.

· 3 dk okuma

Köpeğin arabadan nefret mi ediyor? Motor kapalıyken başla
Photo: Kampus Production / Pexels

Sonbahar takvimi araba yolculuklarıyla doldurur: yıllık kontrol, rapel aşı, göl kenarında bir hafta sonu. Bazı köpekler için bu, haftanın en güzel kısmıdır. Bazıları içinse bagajın açılma sesi; daha sokaktan çıkmadan salya, sızlanma ve arka koltukta bir birikinti demektir.

Mide bulantısı, korku ya da ikisi birden

Yavru köpekler, küçük çocuklarla aynı nedenle yetişkinlerden daha sık araba tutar: iç kulaktaki denge yapıları hâlâ gelişmektedir ve birçok köpek ilk yaş gününe doğru bu durumu atlatır. Gerçek araç tutması araba hareket etmeye başlayınca ortaya çıkar: salya, tekrar tekrar dudak yalama, esneme, sızlanma, ardından kusma. Korku farklı görünür: soluma, titreme, yatmış kulaklar ve motor henüz kapalıyken kaldırıma çakılmış dört pati. Çoğu zaman ikisi iç içe geçer, çünkü bir köpeğin arabanın kötü bir yer olduğuna karar vermesi için tek bir kötü yolculuk yeter.

Arabayı en baştan yeniden inşa et

Çözüm iki durumda da aynıdır ve bilerek sıkıcıdır: köpeğinin tamamen rahat olduğu bir araba versiyonuna geri dön, sonra her seferinde küçük bir adım yukarı çık. Kısa seanslar, haftada iki üç kez, her zaman köpeğin hâlâ rahatken biten. Bir adım salyaya ya da donup kalmış bir bakışa yol açıyorsa çok hızlı gitmişsindir; birkaç seans daha bir önceki adıma dön.

  • Kapılar açık, motor kapalı. Ödülleri önce arabanın yanına, sonra kapı eşiğine, sonra koltuğa at. Köpeğin istediği gibi biner ve iner; kimse hiçbir şeyi kapatmaz.
  • Motor kapalıyken birlikte iki üç dakika içeride otur. Ödüller, sakin bir ses ve yenilik tadı kaçmadan yeniden dışarı.
  • Motor çalışıyor, araba hâlâ park hâlinde. İlk deneme için bir dakika fazlasıyla yeter.
  • Sokağın sonuna kadar gidip dön. Sonra bir kez mahallenin etrafında bir tur.
  • Köpeğinin sevdiği bir yere beş dakikalık bir yolculuk: bir park, bir arkadaşın bahçesi. Bu oranı kalıcı olarak koru: yolculukların çoğu hoş bir yerde bitmeli ki klinik kural değil, istisna olarak kalsın.

Yolculuk günü işe yarayanlar

  • Son tam öğünü yola çıkmadan iki üç saat önce ver. Midenin boş olması gerekmez; küçük bir atıştırmalık çoğu zaman hiçbir şey yememekten daha iyi rahatlatır.
  • Önce köpeğini yirmi dakika yürüt, sonra camları biraz aç. Serin, hareketli hava çoğu insanın beklediğinden fazla yardımcı olur.
  • Köpeğini güvene al: çarpışma testinden geçmiş bir göğüs tasması ya da bagaja sabitlenmiş bir taşıma kafesi. Yüzü öne dönük ve ufku görebilir durumda olmak bulantıyı azaltır; fren yapan bir arabada serbest duran bir köpek de herkes için tehlikelidir.

Veterineri ne zaman aramalı

Haftalarca süren sabırlı çalışmadan sonra köpeğin hâlâ kusuyorsa, gerçekten etkili, reçeteli bulantı önleyici ilaçlar vardır; veterinerin korku kısmı için kaygı giderici seçenekleri de seninle konuşabilir. İkisi birbirinin yerine geçmez: kusmayı durduran bir ilaç panik için hiçbir şey yapmaz, tersi de aynı şekilde doğrudur. İnsanlar için olan yol tutması haplarıyla asla doğaçlama yapma: doz ve güvenlik ilaca ve köpeğe göre değişir.

Buradaki ilerleme, içeriden bakınca görünmeyecek kadar yavaştır. Her yolculuğu PawKit’e not et (nereye gittiğini, ne kadar sürdüğünü, ne gördüğünü); bir ay sonra merdivenin işe yarayıp yaramadığına dair bir histen öte, dürüst bir cevabın olur.

Bu yazı genel bilgi amaçlıdır ve veteriner hekim tavsiyesinin yerini tutmaz.

Kaynaklar