สุนัข · พฤติกรรม

สุนัขเกลียดการนั่งรถ? เริ่มจากตอนดับเครื่อง

น้ำลายไหล ครางหงิง ๆ สี่ขายันพื้นไม่ยอมไป ปัญหาเรื่องรถมักเป็นสองปัญหาพันกันอยู่ คือหูชั้นในที่ทำให้คลื่นไส้ และสุนัขที่เรียนรู้มาแล้วว่ารถหมายถึงการไปหาหมอ ทั้งสองอย่างแก้ได้ด้วยบันไดขั้นช้า ๆ แบบเดียวกัน

· อ่าน 1 นาที

สุนัขเกลียดการนั่งรถ? เริ่มจากตอนดับเครื่อง
Photo: Kampus Production / Pexels

ฤดูใบไม้ร่วงทำให้ปฏิทินเต็มไปด้วยการเดินทางด้วยรถ ตรวจสุขภาพประจำปี ฉีดวัคซีนกระตุ้น หรือเที่ยวทะเลสาบช่วงสุดสัปดาห์ สำหรับสุนัขบางตัว นี่คือช่วงที่ดีที่สุดของสัปดาห์ แต่สำหรับอีกหลายตัว เสียงเปิดท้ายรถหมายถึงน้ำลายไหล ครางหงิง ๆ และแอ่งน้ำบนเบาะหลังตั้งแต่ยังไม่ทันออกจากซอย

เมารถ กลัว หรือทั้งสองอย่าง

ลูกสุนัขเมารถบ่อยกว่าสุนัขโต ด้วยเหตุผลเดียวกับเด็กเล็ก คือโครงสร้างการทรงตัวในหูชั้นในยังพัฒนาไม่เต็มที่ และสุนัขหลายตัวก็หายไปเองเมื่ออายุราวหนึ่งขวบ อาการเมารถจริง ๆ เริ่มเมื่อรถเคลื่อนที่ น้ำลายไหล เลียปากซ้ำ ๆ หาว ครางหงิง ๆ แล้วก็อาเจียน ความกลัวดูต่างออกไป หอบ ตัวสั่น หูลู่ สี่ขายันพื้นถนนตั้งแต่ยังไม่ได้ติดเครื่อง บ่อยครั้งสองอย่างนี้พันกัน เพราะการเดินทางแย่ ๆ แค่ครั้งเดียวก็พอให้สุนัขตัดสินว่ารถเป็นที่ที่ไม่ดี

สร้างความรู้สึกต่อรถใหม่ตั้งแต่ฐาน

วิธีแก้เหมือนกันทั้งสองกรณี และน่าเบื่อโดยตั้งใจ ย้อนกลับไปที่รถในแบบที่สุนัขผ่อนคลายได้เต็มที่ แล้วค่อย ๆ ขยับขึ้นทีละขั้นเล็ก ๆ ฝึกสั้น ๆ สัปดาห์ละสองสามครั้ง และจบตอนที่สุนัขยังสบายใจอยู่เสมอ ถ้าขั้นไหนทำให้น้ำลายไหลหรือจ้องนิ่งค้าง แปลว่าไปเร็วเกินไป ให้ถอยกลับไปขั้นก่อนหน้าอีกสักสองสามรอบ

  • เปิดประตู ดับเครื่อง โยนขนมใกล้รถ แล้วบนขอบประตู แล้วบนเบาะ สุนัขขึ้นลงได้อิสระ ไม่มีใครปิดอะไร
  • นั่งในรถด้วยกันสองสามนาทีโดยดับเครื่อง ให้ขนม พูดด้วยน้ำเสียงสงบ แล้วลงจากรถก่อนที่ความแปลกใหม่จะจางลง
  • ติดเครื่อง รถยังจอดอยู่ ครั้งแรกแค่นาทีเดียวก็พอ
  • ขับไปสุดซอยแล้วกลับ จากนั้นวนรอบบล็อกหนึ่งรอบ
  • ขับห้านาทีไปที่ที่สุนัขชอบ เช่น สวนสาธารณะ หรือสวนบ้านเพื่อน รักษาสัดส่วนนี้ไว้ตลอดไป การเดินทางส่วนใหญ่ควรจบที่ที่น่ารื่นรมย์ เพื่อให้คลินิกเป็นข้อยกเว้น ไม่ใช่กฎ

สิ่งที่ช่วยได้ในวันเดินทาง

  • ให้มื้อเต็มมื้อสุดท้ายก่อนออกเดินทางสองถึงสามชั่วโมง ไม่จำเป็นต้องท้องว่าง และของว่างเล็ก ๆ มักช่วยให้ท้องสงบได้ดีกว่าไม่กินอะไรเลย
  • พาสุนัขเดินเล่นยี่สิบนาทีก่อน แล้วลดกระจกลงเล็กน้อย อากาศเย็นที่ไหลเวียนช่วยได้มากกว่าที่คนส่วนใหญ่คาด
  • ยึดสุนัขให้แน่น ใช้สายรัดอกที่ผ่านการทดสอบการชน หรือกรงที่รัดไว้ในท้ายรถ การหันหน้าไปข้างหน้าและมองเห็นขอบฟ้าช่วยลดอาการคลื่นไส้ และสุนัขที่ไม่ได้ยึดไว้ในรถที่เบรกกะทันหันเป็นอันตรายต่อทุกคน

เมื่อไรควรโทรหาสัตวแพทย์

ถ้าฝึกอย่างอดทนมาหลายสัปดาห์แล้วสุนัขยังอาเจียน มียาแก้คลื่นไส้ตามใบสั่งสัตวแพทย์ที่ได้ผลจริง และสัตวแพทย์ยังช่วยพูดคุยเรื่องทางเลือกลดความวิตกกังวลสำหรับส่วนที่กลัวได้ด้วย สองอย่างนี้ใช้แทนกันไม่ได้ ยาที่หยุดอาเจียนไม่ช่วยเรื่องความตื่นตระหนก และกลับกันก็เช่นเดียวกัน อย่าด้นสดด้วยยาแก้เมารถของคนเด็ดขาด ขนาดยาและความปลอดภัยต่างกันไปตามตัวยาและตัวสุนัข

ความคืบหน้าตรงนี้ช้าจนมองไม่เห็นจากข้างใน จดการเดินทางแต่ละครั้งใน PawKit ว่าไปไหน นานเท่าไร เห็นอาการอะไร แล้วในหนึ่งเดือน คุณจะมีคำตอบที่ตรงไปตรงมาว่าบันไดนี้ได้ผลหรือไม่ แทนที่จะเป็นแค่ความรู้สึก

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป และไม่สามารถใช้แทนคำแนะนำจากสัตวแพทย์ของคุณได้

แหล่งอ้างอิง