Psy · Aktywność

Spacer po ciemku: pora roku, w której pies potrzebuje światełka

Wieczorny spacer się nie zmienił — zmieniła się długość dnia. Twój pies radzi sobie w ciemności o wiele lepiej niż ty; kłopot w tym, że kierowca nie widzi żadnego z was.

· 2 min czytania

Spacer po ciemku: pora roku, w której pies potrzebuje światełka
Photo: Isaac Mitchell / Pexels

Spacer, na który w lipcu wystarczała koszulka, teraz zaczyna się po ciemku, kończy po ciemku albo jedno i drugie. Potrzeba psa nie zmieniła się ani trochę. Zmieniło się to, kto kogo widzi.

Twój pies znosi ciemność lepiej niż ty

Psy mają za siatkówką odblaskową warstwę — tapetum lucidum — która przepuszcza światło przez oko drugi raz, a do tego znacznie więcej pręcików niż my. Dlatego ruch w ciemnym parku zauważą wcześniej niż ty. Czego psu brakuje, to ostrości widzenia na odległość: mniej więcej 20/75 wobec naszych 20/20. Rowerzystę pies zobaczy, ale nie oceni, jak szybko ten się zbliża.

Niech was widać z obu końców ulicy

  • Światełko jest lepsze niż odblask. Odblask działa tylko wtedy, gdy padną na niego reflektory; mała lampka LED na obroży albo szelkach jest widoczna z każdej strony — a taka sama na twojej kurtce liczy się tak samo.
  • Zamień cienką automatyczną smycz na płaską, najlepiej z odblaskowym przeszyciem. Linki grubości trzech milimetrów o zmierzchu nie wypatrzy ani kierowca, ani rowerzysta.
  • Jeśli szelki nie mają odblaskowych wstawek, kilka pasków taśmy odblaskowej naklejonych po bokach załatwia sprawę za cenę kawy.
  • Załóż coś jasnego również na siebie. Z was dwojga to człowiek jest wyższy — i to jego kierowca wypatruje najpierw.

Zmień trasę, nie spacer

Wybieraj ulice, które znasz i które widzisz: oświetlone chodniki, znajomy teren, żadnych niespodziewanych stopni. Przy jezdni trzymaj smycz krócej niż za dnia, a ścieżki rowerowe omijaj szerokim łukiem — roweru prawie nie słychać, dopóki nie znajdzie się obok. Później w sezonie dopisz do listy potłuczone szkło i pierwszy lód przy krawężnikach i studzienkach.

Krótszy spacer też może być pełnowartościowy

Jeśli ciemność zabiera twojej pętli kwadrans, resztę wykorzystaj inaczej. Nos nie potrzebuje światła dziennego.

  • Pozwól psu porządnie powęszyć. Dziesięć niespiesznych minut przy żywopłocie to dla psa prawdziwa praca.
  • Rozsyp garść jego kolacji w trawie i pozwól mu jej poszukać.
  • Pięć minut «siad», «waruj» i dotknięć nosem dłoni męczy psa bardziej niż kolejna przecznica marszu.

Zanim zmienią czas, sprawdź nudne rzeczy: czytelną adresówkę na obroży i dane z czipa, pod którymi wciąż jest twój numer telefonu. I dalej zapisuj spacery w PawKit — jesienny spadek następuje niepostrzeżenie, a wykres pokaże ci tydzień, w którym się zaczął.

Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje porady weterynarza.

Źródła