Katten stelen zelden een hele boterham, dus je denkt al snel dat ze geen gevaar lopen. Maar ze likken borden af, knagen aan bloemen en wassen alles weg wat aan hun vacht blijft plakken, en voor een klein lijf is een kleine hoeveelheid al genoeg.
Houd dit uit de buurt van je kat
- Lelies, ook daglelies: elk deel is giftig, van blad en bloem tot stuifmeel en zelfs het water in de vaas. Eén hapje of wat stuifmeel dat van de vacht wordt gelikt, kan leiden tot nierfalen. Het veiligst is: geen lelies in huis als je een kat hebt.
- Ui, knoflook, prei en bieslook (rauw, gekookt of als poeder): katten zijn er nog gevoeliger voor dan honden. Ze beschadigen de rode bloedcellen en zitten verstopt in bouillon, jus, soep, kant-en-klaarmaaltijden en sommige babyvoeding.
- Melk en room: geen gif, maar de meeste volwassen katten verteren melk slecht en krijgen diarree of buikklachten. Water is alles wat een kat hoeft te drinken.
- Chocolade, koffie en energiedrankjes: daarin zitten dezelfde stoffen die gevaarlijk zijn voor honden; pure chocolade is het ergst.
- Druiven en rozijnen: ze beschadigen de nieren van honden; het risico voor katten is minder goed onderzocht, dus neem het zekere voor het onzekere.
- Gekookte botten, vooral kippenbotten en visgraten: ze splinteren en kunnen vast komen te zitten.
- Ook op de lijst: alcohol en rauw gistdeeg.
Als je kat ergens aan heeft gezeten
- Haal weg wat er nog ligt en bewaar de verpakking, of een stukje of foto van de plant: zo kan de dierenarts zien wat het is.
- Bel meteen je dierenarts of een vergiftigingslijn voor dieren, ook als je kat er gezond uitziet. Bij lelies werkt de behandeling het best als die vroeg begint: wacht niet op verschijnselen.
- Laat je kat niet braken en geef geen melk of huismiddeltjes. Medicijnen voor mensen, ook paracetamol, zijn gevaarlijk voor katten.
- Schrijf op wanneer het gebeurde en hoeveel je kat kan hebben gegeten.
Ga meteen naar de dierenarts als
- Er op welke manier ook contact was met een lelie: een aangeknaagd blaadje, stuifmeel op de vacht of de kop, of water uit de vaas.
- Je kat braakt, kwijlt, niet wil eten, zich verstopt of ongewoon moe is.
- Het tandvlees bleek of gelig ziet, de ademhaling snel is of je kat trilt.
- Je kat veel vaker of veel minder vaak plast dan normaal, of helemaal niet.
De beste bescherming is gewoonte: geen lelies in huis, borden meteen na het eten omspoelen of in de vaatwasser, deksels op vuilnisbak en pannen, en één huisregel: geen hapjes van tafel.
Leg in PawKit een symptoom en het dierenartsbezoek vast bij ‘Gezondheid’: wat je kat heeft gegeten of aangeraakt, hoeveel en wanneer. In de praktijk heb je het precieze tijdstip bij de hand, en de registratie blijft in de geschiedenis van je kat staan.



