Psy · Żywienie

Spacery się skróciły. Miska — nie.

Jesień zabiera dziesięć minut z każdego spaceru, a porcja została lipcowa. Ta dwuminutowa kontrola wyłapie zimowe kilogramy dużo wcześniej niż weterynarz.

· 3 min czytania

Spacery się skróciły. Miska — nie.
Photo: cottonbro studio / Pexels

We wrześniu coś się przesuwa. Wieczorny spacer traci dziesięć minut przez deszcz, potem kolejne dziesięć przez ciemność, a do listopada pętla wokół bloku po cichu skraca się o połowę. Miska tymczasem napełniana jest dokładnie tak samo jak w lipcu. Właśnie tak większość psów nabiera zimowej wagi — nie przez jedną złą decyzję, tylko przez cały sezon małych.

Czy chłód naprawdę spala więcej kalorii?

U części psów tak. Pies, który pracuje na dworze, śpi w kojcu albo spędza godziny na prawdziwym mrozie, faktycznie zużywa energię na ogrzewanie i potrzebuje więcej jedzenia. Ale to opis nielicznych domowych pupili. Zwykły rodzinny piesek wychodzi na dwadzieścia minut i wraca do ogrzanego mieszkania — dla niego chłód zmienia niemal nic, za to spadek ruchu zmienia bardzo dużo. «Zimowa porcja» dla psa, który rusza się mniej, to najkrótsza droga do wiosennej diety.

Skąd naprawdę bierze się nadwaga

  • Krótsze spacery. Piętnaście minut mniej dwa razy dziennie to ponad trzy godziny ruchu tygodniowo.
  • Więcej smaczków. Nauka w domu, goście i długie wieczory kończą się przy słoiku z przysmakami, a dwa ciastka mogą być dziesiątą częścią dziennych kalorii małego psa.
  • Odmierzanie na oko. «Mniej więcej szklanka» przez sezon niepostrzeżenie rośnie i nikt tego nie zauważa, bo nikt nie patrzy na gramy.

Sprawdzaj rękami, nie oczami

Jesienna sierść gęstnieje i sporo ukrywa, więc zaufaj dotykowi. Przesuń palcami po boku: żebra powinny być łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu, tak jak wyczuwasz kostki na grzbiecie dłoni. Spójrz z góry — za klatką piersiową powinna być widoczna talia. Spójrz z boku — brzuch powinien podciągać się ku tylnym łapom, a nie biec prostą linią. Jeśli żebra zrobiły się trudne do znalezienia, sezon już zaczął swoją pracę.

Trzy poprawki, które zajmą tydzień

  • Waż karmę. Waga kuchenna i gramy są uczciwsze niż jakakolwiek miarka; normy na opakowaniu są hojne — potraktuj je jako punkt wyjścia i poproś weterynarza o liczbę dopasowaną do twojego psa.
  • Licz przysmaki wewnątrz dziennej normy, a nie ponad nią. Trzymaj je poniżej dziesiątej części dziennego jedzenia i odejmij tę dziesiątą od posiłku.
  • Zamień minuty na intensywność. Jeśli spacer musi być krótki, zrób z niego spacer węchowy, dodaj podejście pod górkę albo poświęć dziesięć minut na gry węchowe w domu — zmęczony pies to niekoniecznie ten, który dużo przeszedł.

Waż psa raz w miesiącu w PawKit i przez dwa tygodnie zapisuj posiłki. Dwa pomiary w ciągu jesieni powiedzą więcej niż wrażenie, że «wygląda dobrze» — a złapanie pół kilograma w październiku to znacznie łatwiejsza rozmowa niż złapanie trzech w marcu.

Ten artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje porady weterynarza.

Źródła