Een kat die de kattenbak niet meer gebruikt, wil zelden iets duidelijk maken. Veel vaker is de bak ongemerkt onacceptabel geworden – te weinig bakken, in de verkeerde hoek, met korrels die je kat niet fijn vindt of een geur die zich de hele week heeft opgebouwd. Het bemoedigende is dat je het meeste hiervan in een middag kunt oplossen, zonder enige training.
Hoeveel bakken, echt
Dierenartsen houden aan: één bak per kat, plus één. Twee katten, drie bakken. Dat klinkt overdreven, tot je bedenkt dat de bakken in een huis met meerdere katten ook territorium zijn. Een zelfverzekerde kat die in een deuropening zit, kan de toegang blokkeren zonder één keer te blazen, en de verlegen kat zoekt dan een kleed op. De extra bak haalt die hele discussie weg. Zet in een huis met twee verdiepingen of een groot appartement op elke verdieping een bak – een kat die nodig moet of stijve heupen heeft, loopt niet het hele huis door om er een te bereiken.
Waar hij staat
Katten willen een plek die makkelijk bereikbaar is, maar rustig: niet naast de wasmachine die op onverwachte momenten begint te centrifugeren, niet in een kast waar ze langs de hond moeten wurmen, en niet naast de voer- en waterbakjes. Ze willen ook een uitweg – een bak die in een doodlopend hoekje is gepropt, geeft een nerveuze kat het gevoel klem te zitten op haar kwetsbaarste moment. Zet de bakken ook uit elkaar: drie bakken op een rij tellen voor je katten als één bak.
De bak zelf
- Groot – minstens anderhalf keer zo lang als je kat, van neus tot staartaanzet. De meeste bakken in de winkel zijn kleiner dan dat.
- Lage randen, of één lage instapkant, voor kittens en voor oudere katten bij wie instappen door hun gewrichten een beslissing is geworden in plaats van een reflex.
- Open, als je kat er iets over te zeggen heeft. Een kap houdt de geur binnen, waar de kat is, en maakt de uitgang smaller. Veel katten accepteren een deksel; heel wat ook stilletjes niet.
- Sla de kattenbakzakken en geurverfrissers over. Nagels blijven haken in zakken, en parfum is precies waar een kat vanaf wil.
Wat erin gaat
De meeste katten hebben het liefst fijne, zandachtige, ongeparfumeerde klontkorrels – het dichtst bij waar ze buiten in zouden graven – in een laag van drie tot vijf centimeter. Dieper is niet beter: een badkuip vol korrels voelt wankel onder de poten. Wil je van merk wisselen, doe de nieuwe korrels dan in een extra bak naast de oude en laat je kat stemmen, in plaats van van de ene op de andere dag over te stappen en er het beste van te hopen.
Schoonmaken bepaalt alles
Schep minstens één keer per dag, twee keer als het lukt. Katten hebben een veel betere neus dan wij, en een bak die wij nog wel acceptabel vinden, kan voor hen al over de grens zijn. Vervang de korrels om de week of twee helemaal en was de bak met warm water en ongeparfumeerde zeep; sterke ontsmettingsmiddelen laten een geur achter die katten afschrikt. Een kat die op de rand balanceert, tegen de wand krabt in plaats van in de korrels, of eruit springt zodra ze klaar is, vertelt je dat de bak aandacht nodig heeft.
Als het al mis is gegaan
Behandel het eerst als iets medisch, pas daarna als gedrag. Persen, vaak met kleine beetjes gaan, miauwen in de bak, bloed, of plotseling uitwijken naar het bad of een koele tegelvloer kunnen allemaal wijzen op een probleem met de urinewegen – en bij katers is een verstopping een noodgeval. Bel eerst je dierenarts. Pas als de dierenarts een medische oorzaak heeft uitgesloten, ga je bakken, korrels en plekken herschikken.
Als je iets verandert, verander dan één ding tegelijk en geef het een week. Houd die zeven dagen de bezoekjes aan de kattenbak bij in PawKit, en ‘lijkt beter’ wordt een echte voor-en-na – en je dierenarts krijgt echte cijfers als het probleem toch niet aan de bak blijkt te liggen.



