สุนัข · กิจกรรม

เดินเล่นแบบดมกลิ่น: ช้าลง สั้นลง และดีต่อสุนัขกว่า

การเดินเล่นไม่จำเป็นต้องยาวถึงจะนับ การให้สุนัขกำหนดจังหวะเองและเดินตามจมูก ทำให้สุนัขเหนื่อย สงบลง และใช้เวลาแค่ราวยี่สิบนาที

· อ่าน 1 นาที

เดินเล่นแบบดมกลิ่น: ช้าลง สั้นลง และดีต่อสุนัขกว่า
Photo: Doğan Alpaslan Demir / Pexels

พวกเราส่วนใหญ่วัดการเดินเล่นเป็นระยะทาง แต่สุนัขวัดเป็นกลิ่น เมื่อการเดินเล่นรู้สึกเหมือนงานบ้าน ดึงสายจูง หยุดทุกเสา นั่นมักเป็นเพราะสุนัขกำลังอ่านข่าวในละแวกบ้าน ขณะที่คุณพยายามเดินให้ครบรอบ

การเดินเล่นแบบดมกลิ่นพลิกมุมนั้น สายจูงเดิม ถนนเดิม แต่เป้าหมายต่างไป สุนัขเลือกว่าจะไปทางไหนและจะหยุดนานแค่ไหน แล้วคุณเดินตาม

การดมกลิ่นคืองานจริง

จมูกสุนัขมีตัวรับกลิ่นหลายร้อยล้านตัว ส่วนเรามีราวห้าล้าน และสมองส่วนที่ใหญ่กว่ามากถูกใช้ไปกับการทำความเข้าใจกลิ่นที่เข้ามา การอ่านหญ้าหนึ่งหย่อมจึงเป็นงานทางความคิดจริง ๆ ไม่ใช่กลยุทธ์ถ่วงเวลา

นี่คือเหตุผลที่การดมกลิ่นอย่างตั้งใจสิบถึงสิบห้านาที ทำให้สุนัขพอใจได้มากพอ ๆ กับการเดินเร็วที่นานกว่ามาก และเป็นเหตุผลที่สุนัขที่เหนื่อยกายแล้วยังกระวนกระวายตอนเย็นได้ ขาได้ออกกำลัง แต่สมองไม่ได้

ยังช่วยให้ระบบประสาทสงบ

การดมกลิ่นอย่างอิสระมักทำให้ชีพจรของสุนัขช้าลง และพาเข้าสู่สภาวะสงบและจดจ่อ สำหรับสุนัขขี้กังวล สุนัขที่เพิ่งรับมาเลี้ยง หรือสุนัขที่เครียดเมื่อเจอสุนัขตัวอื่น เส้นทางดมกลิ่นแบบไม่รีบบนถนนเงียบ ๆ มักมีประโยชน์กว่าสวนสาธารณะที่คึกคัก

ทำอย่างไร

  • ใช้สายรัดอกกับสายจูงยาวราว 3–5 เมตร ไม่ใช่สายจูงแบบยืดหดได้ ซึ่งสอนให้สายตึงตลอดเวลา
  • เลือกเส้นทางสงบ ๆ แนวพุ่มไม้ ขอบทาง ขอบสวนสาธารณะ ความแปลกใหม่สำคัญกว่าทิวทัศน์
  • ให้สุนัขเลือกทิศทางและหยุดนานเท่าที่ต้องการ หน้าที่ของคุณคือปล่อยสายให้หย่อน
  • ยี่สิบถึงสามสิบนาทีก็เพียงพอ คุณอาจเดินได้แค่สองสามร้อยเมตร และนั่นคือความสำเร็จ ไม่ใช่ความล้มเหลว
  • งดการฝึกคำสั่ง การเดินชิดและการเรียกกลับมีรอบฝึกของตัวเองได้

แทรกเข้าไปในการเดินเล่นปกติ

ไม่ต้องออกไปแยกอีกรอบ ให้สุนัขดมกลิ่นอิสระห้านาทีตอนเริ่มและห้านาทีตอนท้าย แล้วเดินเร็วในช่วงกลาง สัญญาณสั้น ๆ สองอย่างช่วยได้ อย่างหนึ่งแปลว่า “ไปดมได้” อีกอย่างแปลว่า “ไปต่อกันเถอะ” เพื่อให้กติกาชัดเจนทั้งสองทาง

อากาศแย่หรือบ่ายที่ร้อนจัด

เมื่อข้างนอกร้อนหรือเปียกเกินไป ย้ายงานจมูกเข้ามาในบ้าน โปรยอาหารบางส่วนของวันบนผ้าขนหนู ซ่อนขนมไม่กี่ชิ้นรอบห้องให้สุนัขหา หรือให้อาหารหนึ่งมื้อจากแผ่นดมกลิ่น การค้นหาสิบนาทีได้ผลใกล้เคียงกันอย่างน่าประหลาดใจ

บางเรื่องที่ควรจับตา

  • ในหน้าร้อน เดินเล่นตอนเช้าหรือค่ำ และเอามือแตะพื้นถนนดู การดมกลิ่นทำให้สุนัขก้มจมูกอยู่ใกล้พื้นหินที่ร้อน
  • ระวังเศษอาหารที่ถูกทิ้ง เห็ด และเหยื่อพิษ สุนัขที่ดมกลิ่นอย่างจริงจังก็มีโอกาสกินอะไรเข้าไปมากขึ้นด้วย
  • เว้นที่ให้สุนัขตัวอื่นและผู้คน สายจูงยาวต้องการพื้นที่กว้างและเงียบเพื่อจะสุภาพกับคนอื่น

ลองสักครั้งในสัปดาห์นี้ แล้วจดว่าสุนัขหลับเป็นอย่างไรหลังจากนั้น การบันทึกการเดินเล่นทำให้เห็นรูปแบบได้ง่าย มักเป็นการเดินช้า ๆ ดมกลิ่นเยอะ ๆ นี่แหละที่ทำให้คุณได้ค่ำคืนที่เงียบสงบที่สุด

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป และไม่สามารถใช้แทนคำแนะนำจากสัตวแพทย์ของคุณได้

แหล่งอ้างอิง