Zauważyłeś to, zanim zdążyłeś o tym pomyśleć: miska pustoszeje szybciej niż zwykle, a kot, który przez cały sierpień ignorował śniadanie, nagle czeka przy niej o siódmej. Nic się nie zepsuło. Koty naprawdę jedzą więcej, gdy robi się zimno — i zostało to zmierzone.
Trzydzieści osiem kotów, cztery lata i sprytny karmnik
Badacze z Uniwersytetu w Liverpoolu wspólnie z centrum badawczym Royal Canin we Francji przez cztery lata obserwowali trzydzieści osiem kotów. Każdy kot nosił mikroczip, który otwierał karmnik tylko jemu i zapisywał dokładnie, ile i kiedy zjadł. Ilość jedzenia rosła wraz ze spadkiem temperatury i znów malała latem: w najzimniejszych miesiącach koty jadły około piętnastu procent więcej niż w najcieplejszych. Powody są proste: utrzymanie ciepła kosztuje energię, a długie letnie dni zachęcają, żeby być w ruchu na dworze, a nie przy misce.
Czyli trzeba nakładać więcej?
To zależy od tego, jak wygląda życie konkretnego kota, a nie od kalendarza.
- Kot, który naprawdę bywa na dworze przy prawdziwym chłodzie, wykonuje dokładnie tę pracę, o której mówi badanie. Umiarkowana sezonowa zwyżka ma sens — i warto o niej wspomnieć weterynarzowi.
- Kot wyłącznie domowy w ogrzanym mieszkaniu nigdy nie spotyka tego chłodu. Apetyt może wzrosnąć, potrzeba nie. Zostaw porcję bez zmian, a to dodatkowe zainteresowanie przekieruj na zabawę.
- Cokolwiek dodasz jesienią, zapisz datę i ilość. Błędem nie jest zimowa zwyżka, tylko wiosna, która nigdy jej nie cofa.
Dwuminutowa kontrola sylwetki
Zimowa sierść sporo ukrywa, więc pracuj rękami. Żebra powinny być wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu, bez naciskania. Z góry, za klatką piersiową, powinna dać się wyczuć lekka talia, a nie prosta linia. Mały, miękki fałd na brzuchu, który kołysze się podczas chodzenia, jest u wielu dorosłych kotów normą; twardy, szeroki brzuch i żebra nie do znalezienia — nie. Otyłość pozostaje najczęstszym problemem żywieniowym kotów i przychodzi po cichu, po kilka gramów naraz.
Kiedy to nie kwestia pory roku
Sezonowy apetyt rośnie łagodnie, a kot zostaje tej samej wielkości. Zwróć uwagę, jeśli duży głód idzie w parze ze spadkiem wagi, większym pragnieniem albo zmianami w kuwecie: taki zestaw wskazuje na nadczynność tarczycy lub cukrzycę, a nie na październik, i wymaga wizyty u weterynarza. Odwrotna sytuacja jest jeszcze ważniejsza: kot, który przestał jeść na dłużej niż dzień lub dwa, powinien szybko trafić do lekarza — u głodzącego się kota poważne problemy z wątrobą pojawiają się znacznie szybciej niż u psa.
Zapisuj posiłki i waż kota raz w miesiącu w PawKit. W ciągu jednej jesieni zobaczysz, czy dodatkowe jedzenie to pora roku robiąca swoje, czy nawyk, który się zadomawia — i będziesz mieć liczby pod ręką, gdy weterynarz o nie zapyta.



