Pies nie powie, jak się czuje, ale jego kupa – tak. Sprawdzenie trwa kilka sekund, a po tygodniu czy dwóch obraz mówi znacznie więcej niż jakikolwiek pojedynczy dzień: czy jedzenie służy, czy coś się nie zaczyna i kiedy czas zadzwonić do weterynarza.
Jak wygląda zdrowa kupa
Zdrowa kupa jest czekoladowobrązowa, zwarta, ale nie twarda, uformowana i łatwa do zebrania. Weterynarze często oceniają ją w siedmiostopniowej skali – od twardych, suchych grudek po płynną – a norma to zwarty środek. Większość dorosłych psów załatwia się od jednego do trzech razy dziennie, szczeniaki częściej. Ważniejsza od dokładnej liczby jest zmiana zwykłego rytmu Twojego psa.
Na co patrzeć
- Czarny lub smolisty — może oznaczać krwawienie wyżej, w żołądku lub jelicie cienkim.
- Czerwone smugi lub świeża krew — zwykle podrażnienie lub krwawienie niżej, w okolicy jelita grubego albo odbytu.
- Żółta lub zielona i luźna – jedzenie może przechodzić zbyt szybko albo to infekcja lub kłopot z wątrobą czy pęcherzykiem żółciowym. Szara i tłusta – tłuszcz może być źle trawiony.
- Śluz, robaki albo coś, czego tam być nie powinno – trochę śluzu się zdarza, ale dużo śluzu, człony podobne do ziarenek ryżu albo kawałki zabawek, kości czy materiału warto pokazać weterynarzowi. Trochę trawy od czasu do czasu zwykle przechodzi samo.
Zadzwoń do weterynarza jeszcze dziś, jeśli
- Biegunkę ma szczeniak, starszy pies albo pies z chorobą przewlekłą – szybko się odwadniają. U innych dorosłych psów – jeśli luźna lub płynna kupa utrzymuje się dłużej niż dzień–dwa.
- Biegunce towarzyszą wymioty, osowiałość, bolesny brzuch albo odmowa jedzenia.
- Kupa jest czarna i smolista albo jest w niej więcej niż smużka krwi, pies prze, a nic nie wychodzi, albo nie było kupy wcale przez 48–72 godziny.
Jedna miękka kupa po nowym przysmaku czy stresującym dniu to zwykle nic. Liczy się trend z kilku dni – i właśnie to pokazuje dziennik. W PawKit zapisuj za każdym razem konsystencję: jeśli coś się zmieni, historia pokaże weterynarzowi, kiedy to się zaczęło.



